Molenstraat en Broerstraat en omgeving

De Broerstraat

De Broerstraat is geheel vernietigd tijdens het bombardement van 22 februari 1944. De straat bestaat daarom geheel uit wederopbouwarchitectuur. ///

Molenstraat

Terwijl de Broerstraat geheel is vernietigd is de Molenstraat bijna ongeschonden uit het bombardement gekomen. Daardoor krijg je hier (en in de Ringstraten) een beeld van de stad zoals die er voor de fatale 22e februari 1944 en de daarop volgende brandstichtingen uit zag.

De Broerstraat en de Molenstraat maken deel uit van de as die aan de Waalkade begint met de Grotestraat en eindigt bij het Keizer Karelplein. Dit was een belangrijke stratenas, vooral nadat in de zeventiende eeuw de pont over de Waal werd verplaatst van de Veerpoort in het oosten, nabij de Valkhofheuvel, meer naar het westen: de Kraanpoort. Deze Kraanpoort stond op de Waalkade, onderaan de Grotestraat. 

Nadat de Molenpoort in 1877 was gesloopt en de eerste stadsuitbreidingen plaatsvonden werd de Molenstraat de belangrijkste entree tot de binnenstad. Dat had grote betekenis voor de straat. In de ruim aangelegde nieuwe woonwijken woonden veel nieuwe rijke Nijmegenaren die nu door de Molenstraat de stad in liepen. Gevolg was dat het door woningen gedomineerde straatbeeld werd verruild voor winkels. 

Jugendstil

De belangrijkste kunststroming in die tijd was de Jugendstil. De Jugendstil kenmerkt zich door een afkeer van symmetrie en een voorkeur voor ornamentiek. Voorbeelden zijn gracieus gestileerde planten en bloemen met lange stelen, vogels en vlinders, vaak in combinatie met slanke vrouwenfiguren. Veel winkels kregen die uitstraling. Als je maar omhoog kijkt, vind je daar nog voorbeelden van. Omhoog kijken zou trouwens je tweede natuur moeten worden als je door welke stad dan ook loopt. Je ziet zoveel meer dan de bijna altijd verbouwde onderpuien! 
TIP Loop even binnen bij Hoogenboom Mannenmode op nummer 106 - 108 en vergaap je aan de schitterende lichtkoepel in het middel van deze prachtige zaak.

De Molenstraatskerk

De kerk aan de oostkant van de straat ziet er vrij modern uit. Het is nieuwbouw van na de Tweede Wereldoorlog en speciaal het bombardement op Nijmegen. Alleen het achterste gedeelte is bewaard gebleven, maar een meter of 5 minder hoog dan oorspronkelijk gerestaureerd. 
Hoewel de kerk daarmee een stuk authenticiteit mist blijft het interessant om er binnen te lopen.

Binnen, aan je rechterkant zie je de muur die de buitenmuur was van een veel oudere kerk die rechts van de nieuwe stond. (De foto geeft de unieke, hooguit een anderhalf jaar durende situatie weer met beide kerken (achterzijde) nog intact). In die muur zie je vaag nog enkele bogen van die oude kerk. Op de plaats van de huidige kerk lag het kerkhof van deze oude kerk en toen de nieuwe werd gebouwd werd het kerkhof naar de plek van de oude verplaatst. De muur met de (goed kijken!) bogen is dus nog een restant van de buitenmuur van de oorspronkelijke kerk die de breedte had van de huidige in de voormalige pastorie ondergebrachte kledingzaak. 

Verder vind je aan de linkerkant van de kerk enkele gedenkplekken en helemaal rechts vooraan 4 mooie platen die oorspronkelijk bij de kerk op het Keizer Karelplein hoorden. 

Op het koor staat een kastje met enkele relikwieën van Petrus Canisius, waaronder zijn schoenen.

Aan de linkerkant naast de kerk en onder de toren tenslotte is de Mariakapel waar de hele dag door wel iemand even een bezinningsmomentje inlast. Het beeld van Maria is de Zwarte Madonna. Men zegt dat een vrouw uit de familie van Petrus Canisius het beeldje heeft gered uit de brandstapel tijdens de beeldenstorm van 1592. Wonder boven wonder heeft het ook het bombardement van februari 1944 overleefd.