Kronenburgerpark

Het Kronenburgerpark ligt tegen een van de weinige gespaarde overblijfselen van de laatste stadswallen. Kaartje

Die laatste stadsomwalling liep tot aan de sloop in 1874, rond het hele huidige centrum van de stad. De drie Walstraten (de Eerste, Tweede en Derde Walstraat) geven hun loop aan. Andere fragmenten van de wallen vind je nog in het Hunnerpark, aan de andere kant van het centrum. Je kunt hier op deze site ook zien hoe de wallen steeds werden uitgebreid.

De stadsmuur en de Kronenburgertoren vond men zo de moeite waard dat al snel, in 1880, met de aanleg van het park werd begonnen. Behalve de toren en de stadsmuur werd het restant van de droge verdedigingsgracht voor de aanleg gebruikt: het werd een grote vijver. Het idee was van de Belgische tuinarchitect Liévin Rosseels. Achter de wallen ligt de Parkweg. Deze weg werd verhoogd aangelegd zodat de bewoners van de stad, die net verlost waren van de hoge stadsmuren, nu vrij zicht hadden.

Kronenburgertoren of Kruittoren

Kronenburgerpark,
 Sloop van de stadswallenDe Kronenburgertoren domineert het park. Deze toren, die ook wel Kruittoren wordt genoemd maakte deel uit van de tweede omwalling en werd in 1425, 1426 gebouwd. De muur maakte daar vandaan in het begin een knik de stad in. Een deel van die muur is niet zo lang geleden gevonden in het centrum, nabij Plein '44 (zie Verloren Toren) Later werd de omwalling uitgebreid en werd de stadsmuur naar het zuiden verlengd (op de foto rechts van de toren). Als je vanuit het park naar de toren kijkt, kun je zien dat die muur van latere datum is. Die stamt uit de 16e eeuw.

De Kronenburgertoren of Kruittoren stamt uit de 15e eeuw. Hij is zo'n 30 meter hoog en heeft twee weergangen met kantelen.

Andere torens in het Kronenburgerpark

Meer naar rechts staat het rondeel De Roomse Voet (te bekijken door over het bovenpad te gaan). Hij is een beetje té mooi gerestaureerd naar mijn idee. Honderd meter verderop ligt de Sint-Jacobstoren. Ook die kun je van dichtbij bekijken door even het pad ernaartoe te beklimmen.

Boven op deze laatste toren stond tot 1887 de Sint Jacobsmolen of Polmolen. De gemeente wilde de molen zo snel mogelijk, tegelijk met  de ontmanteling kopen en afbreken, maar de eigenaar wist zijn eigendom, die de bijnaam Sans Souci (zonder zorgen) had gekregen, nog tot 1887 te behouden.

Een reliëf boven een venster van een woning op de hoek van de Parkweg en de Van Berchenstraat, hier op een steenworp afstand, herinnert aan deze molen.